مقدمه: مواجهه با حوادث و بحران های طبیعی و غیرطبیعی همانند تصادفات هوایی و جاده ها و مواد شیمیایی و زمین لرزه ها و سیل ها، مدیریت منابع بسیار قویی را می طلبد. بعضی از این بحران ها بسیار کوچک بوده و با استفاده از یک مدیریت محلی و منابع موجود قابل حل می باشند ولی بعضی از بحران ها ناحیه جغرافیایی گسترده ای را تحت پوشش قرار می دهند. بنابراین احتیاج به یک مدیریت کلان و گسترده در سطح بالاتری دارند، همانند زمین لرزه های گسترده ای که در بسیاری از مناطق کشورمان رخ می دهد. سیستم های اطلاعاتی توزیع شده که اخیرا در بعضی از کشور ها توسعه داده شده است، از اهمیت خاصی برخوردارند. همانند سیستم های مدیریت بحران (Disaster Management System) و پشتیبان کننده تصمیم گیری (Decision Support System) تحت وب که نمونه آن توسط صلیب سرخ جهانی در کشور ترکیه بعد از زمین لرزه شش سال پیش که خسارات بسیار زیادی را به بار آورد پیاده سازی شده است. سیستم مورد بحث یک سیستم کاملا توزیع شده و پشتیبان کننده تصمیم گیری می باشد که در بحران های گسترده، مدیریت بحران را یاری می رساند. این سیستم ترکیبی از متدهای تحقیق در عملیات (همانند متدهای بهینه سازی ریاضی و شبیه سازی) و هوش مصنوعی (سیستم های مبتنی بر دانش و تشخیص الگو) و سیستم های مدیریت اطلاعات (تحت شبکه و مستقل از پلتفرم مبتنی بر (.Net می باشد. با توجه به گستردگی بحث و همچنین با توجه به امکانات موجود پیاده سازی سیستم پشتیبان تصمیم گیری و سیستم اطلاعات مدیریتی در کشور ما از اهمیت خاصی برخوردار می باشد. مروری بر مطالب: پژوهش حاضر از نوع کتابخانه ای و اینترنتی بوده و بر اساس منابع و اطلاعات موجود در مقالات و وب سایت های اطلاعاتی مختلف از جمله وب سایت هلال احمر و صلیب سرخ جهانی معماری سیستم های مدیریت بحران های طبیعی مورد بررسی قرارگرفته و براساس شرایط و امکانات کشورمان بومی سازی گردیده است. نتیجه گیری: معماری پیشنهادی علاوه بر داشتن مزایای سیستم های مشابه بررسی شده، بومی سازی شده و با توجه به امکانات و شرایط موجود قابلیت عملیاتی شدن در ارگان ها و سازمان های مختلف را دارد و می توان با استفاده از این سیستم خسارت های ناشی از حوادث طبیعی را به حداقل رساند. به کارگیری این معماری اولین قدم در راه اندازی سیستم های مدیریت بحران های طبیعی می باشد با راه اندازی این سیستم ها و یکپارچگی اطلاعات منابع مختلف موجود در سازمان ها و ارگان های مختلف در هنگام رخداد حوادث طبیعی با گستردگی زیاد می توان مدیریت منابع را به صورت بهینه انجام داد تا از میزان خسارت ها کاسته شود.

هدف این تحقیق اتصال سیستم پایش خشکسالی به اقدامات مدیریتی در سیستم های آب سطحی است. بدین منظور سیستم زودهنگام هشدار خشکسالی بکار گرفته شد. در این مطالعه سیستم منابع آب رودخانه زرینه رود برای ارزیابی رویکرد فوق استفاده شد. اقدامات مدیریتی شامل ضرایبی جهت کاهش میزان رهاسازی آب از مخزن می باشند. بدین منظور، در هر سطح هشدار خشکسالی یک نرخ بهینه کاهش رهاسازی بوسیله الگوریتم ژنتیک چند هدفه محاسبه گردید. اجرای مدل طی کل دوره آماری، تعداد هشدار در سطوح دو تا چهار را به ترتیب 18، 80 و 10 درصد کاهش داد. همچنین با اعمال ضرایب کاهشی طی دوره خشکسالی شاخص منطقه در شش ماه کمبود بالای هشتاد درصد به کمتر از پنجاه درصد کاهش یافت. اثر مدل در شرایطی که سیستم بخواهد حقابه کامل زیست محیطی دریاچه ارومیه را ارائه دهد نیز مورد ارزیابی قرار گرفت. اعمال ضرایب کاهشی طی دوره خشکسالی شاخص منطقه در 14 ماه از این دوره، کمبودهای بالاتر از پنجاه درصد را به مقادیر کمتر از سی درصد کاهش داد. این مطالعه نشان داد که در بلندمدت، مدل رفتار مناسبی در اعلام هشدار از خود نشان می دهد. بررسی ها نشان داد که نتایج بدست آمده از مدل در بیشتر ایام دقیق و قابل قبول بوده و از این رو استفاده از این روش توصیه می گردد.

هدف این پژوهش طراحی مدلی برای یک پارچه سازی سیستم های مدیریتی در سازمان هاست. برای این منظور، مهم ترین مدل های یک پارچه سازی بررسی شد. سپس با به کارگیری روش فراترکیب، سطوح پیشنهادی برای یک پارچه سازی که توسط پژوهشگران مختلف ارائه شده بود شناسایی شد، نقاط ضعف و قوت هریک از مدل ها در مقایسه با دیگری مشخص شد و در نهایت مدل پیشنهادی به نحوی طراحی گردید که تا حد ممکن نقاط قوت مدل های پیشین را دربر گیرد. «سیستم مدیریت یک پارچه» پیشنهادی، بر مبنای شباهت ها و نقاط اشتراک موجود در سه سیستم مدیریت کیفیت بر پایه ایزو 9001، سیستم مدیریت محیط زیست بر پایه ایزو 14001 و سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه ای بر پایه اسس 18001 در سه سطح طراحی گردید. در این مدل از فرایند مدیریت ریسک استفاده شده است و بر اساس رویکرد فرایندی و تعامل با ذی نفعان، کلیه بندها و زیربندهای استانداردهای مذکور را دربر می گیرد. مهم ترین مزیت الگوی پیشنهادی این است که تمام بخش ها و زیربخش های موجود در هریک از سه سیستم مدیریتی مورد اشاره را ترکیب و سیستم مدیریت یک پارچه جدیدی ایجاد کرده است. با این کار، فرایند اجرا و ممیزی نیز به صورت واحد قابل انجام خواهد بود.